و اين وقت فرمانى از فتحعلى شاه مبنى بر آمدن وى بايران براى او آمد ، و در اثر آن در ماه مذكور از حيدرآباد به سمت ممبئى در حركت آمد تا در 12 شعبان بدان شهر وارد شد ، و خود در ترجمه آن فرمايد كه آن بفتح ميم اول و سكون ميم دويم و دو ياى حطى كشيده در آخر است . و در آنجا بود تا خبر خلاصى مير عالم بوى رسيد ، پس بعزم ديدن او در غره شعبان سنه 1219 از آنجا حركت كرده و در 25 ماه رمضان بحيدرآباد رسيد ، و در آن اوقات مرحوم آقا احمد بهبهانى بحيدرآباد وارد و از او استدعاى ثبت وقايع بعد از اتمام « تحفه » تا آن زمان را نمود ، و او كتاب « ذيل التحفة » را تأليف كرد ، و آنچه پس از تأليف آن دربارهء او نوشته شد منقول از آن است . و از آنچه گذشت معلوم شد كه اساتيد او چند نفراند كه اينك به ترتيب حروف اسماء ايشان اينجا نوشته مىشود : اول سيد ابو الحسن عموزاده‌اش كه در ( ج 1 سال 1193 عنوان 1 در ص 2 ) گذشت . دويم عموزاده ديگرش سيد اسماعيل بن سيد مرتضى . سيم سيد زين الدّين 21 بن سيد اسماعيل 20 بن سيد صالح 19 بن سيد عطاء اللّه 18 بن سيد محمد 17 بن سيد حسين 16 كه در آباء سيد نعمت اللّه گذشت ، قبرش در شوشتر در جوار مرقد مرحوم سيد نور الدّين بن سيد نعمت اللّه ( ره ) . چهارم مرحوم حاجى عبد الرزاق بن حاجى عبد الخضر بن ملا محمد حسين بن ملا جايگير بن حاجى خضر موكهى شوشترى . پنجم نواده عمش سيد عبد الكريم 23 كه در ( ج 2 سال 1215 عنوان 219 ص 552 ) گذشت . ششم عموزاده ديگرش سيد على بن سيد محمد كه نيز در ( ج 1 سال 1193 ) گذشت . هفتم آقا سيد على بن سيد محمد على كربلائى كه در ( 1231 ) بيايد . هشتم آقا محمد باقر بن محمد اكمل بهبهانى . نهم آقا محمد باقر بن محمد باقر هزارجريبى ، و اين هر دو در ( ج 1 شمارهء - 111 ص 220 و شماره 112 ص 235 ) گذشتند . دهم آقا محمد على بهبهانى كه در ( ج 2 سال 1216 عنوان 226 ص 560 ) گذشت .